อีเต้ย อีจัน 2 กันยายน 2563 | 11:48 น.

ตอนที่4 เคส27 “กลับมา จุดเริ่มต้นอีกครั้ง”

เขียนโดย อีจัน
ตอนที่4 เคส27 “กลับมา จุดเริ่มต้นอีกครั้ง”

อีเต้ยอีจัน ตามหาแม่นงนุชให้กิ๊ฟ พลัดพราก 28 ปี กำพร้าแม่ ไร้บัตรประชาชน ตอนที่4 “กลับมา จุดเริ่มต้นอีกครั้ง”

ในเมื่อยังหาทางไปต่อไม่ได้ เราจึงกลับมามองหาจุดที่อาจถูกมองข้ามจากเบาะแสเดิม

ฉุกคิดได้ว่า...หรือมันจะไม่ชัดเจนมาตั้งแต่ต้น เพราะก่อนที่เราจะลงสนามตามหาแม่นงนุช หาพยานแวดล้อม หรือ หาหลักฐานต่างๆ เราแค่คุยกับ แม่แตนผ่านทางโทรศัพท์เท่านั้น

มันอาจยังชัดเจนไม่พอ...

ภาพจากอีจัน


อกหักจากกำแพงเพชร (ครั้งที่1) กลับสู่กรุงเทพฯ แม่แตน รอเล่าเรื่องทั้งหมดให้เราฟังอีกครั้ง
คราวนี้ต้องมานั่งจับเข่าคุยกันแล้วล่ะ เอาแบบละเอียดยิบเลยนะแม่ เราจะได้จับจุดเดินต่อถูก

ภาพจากอีจัน


แม่แตน เริ่มเล่าให้เราฟังแบบทีละสเต็ป
“ประมาณปี 2536 นี่แหละค่ะ ตอนนั้นแม่อายุประมาณ 31ปี สุชาติ มาเล่าให้ฟังว่า ‘ยายอ๊อด’ กับ ‘ตาเฉื่อย’ แนะนำว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งมาคลอดลูกทิ้งไว้ที่โรงพยาบาลพรานกระต่าย เห็นว่าแม่กับ สุชาติ ไม่มีลูกด้วยกัน เลยลองมาเสนอดู เผื่ออยากรับเด็กมาเลี้ยงอุปการะ ซึ่งตอนนั้นแม่ก็อยากมีลูกพอดี ก็เลยรับคำกับยายอ๊อด ตาเฉื่อยไป จากนั้นก็พากันไปรับเด็กหญิงที่โรงพยาบาลพรานกระต่าย
ตอนนั้น ไปเจอกับหมอต่าย ก็เลยบอกไปว่า ‘จะมารับเด็กที่ถูกแม่คลอดทิ้งไว้ไปเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม’ หมอต่ายก็บอกว่า ‘เด็กที่คลอดเป็นแฝด ตาย1 รอด1 คนที่รอดถูกส่งตัวไปอบที่โรงพยาบาลกำแพงเพชร ส่วนแม่ของเด็ก พอคลอดเสร็จก็หนีไปเลย’

แม่ สุชาติ ยายอ๊อด และ ตาเฉื่อย ก็พากันแห่ไปที่โรงพยาบาลกำแพงเพชร พอไปเห็นเด็กหญิง ก็รู้สึกถูกชะตา หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู อยากจะเอามาเลี้ยงเสียเดี๋ยวนั้นเลย
ที่โรงพยาบาลกำแพงเพชร แม่เจอกับหมอแดง ก็บอกว่าจะมารับเด็กที่ถูกส่งตัวมาอบจากโรงพยาบาลพรานกระต่าย หมอแดงจึงบอกมาว่า ชื่อเด็กถูกส่งไปสถานสงเคราะห์กำแพงเพชรแล้ว เพราะเป็นเคสถูกทิ้ง ต้องไปทำเรื่องที่นั่นก่อน

จากโรงพยาบาลกำแพงเพชร มุ่งหน้า สงเคราะห์กำแพงเพชร พอถึงปุ๊บ แม่ก็รีบแจ้งความประสงค์ว่ามาทำเรื่องรับเด็กไปเลี้ยงเป็นลูก เจ้าหน้าที่ที่สงเคราะห์ก็บอกว่ากรณีจะรับเลี้ยงเด็ก พ่อและแม่ ต้องจดทะเบียนสมรสกันถึงจะรับไปเลี้ยงได้
จากสงเคราะห์จังหวัด ก็พากันบึ่งไปที่ว่าการอำเภอพรานกระต่ายเพื่อจดทะเบียนสมรส ก่อนจะนำเอกสารไปยื่นที่สงเคราะห์จังหวัดอีกครั้ง แล้ววกกลับมารับเด็กหญิงที่โรงพยาบาลกำแพงเพชร โดยได้น้องกิ๊ฟมาพร้อมกับฉายาจากโรงพยาบาล ‘ยุ้ย ไม่มีญาติ’
ตอนนั้นได้เอกสารมา 1 ใบ เป็นใบเกิดของเด็กหญิง”

เล่ามาถึงตรงนี้ เราขอขัดจังหวะแม่นิดหนึ่ง แม่ช่วยลงรายละเอียดกับเจ้าเอกสารตัวนี้หน่อย พอจะจำได้ไหมว่า ใบนี้ คือใบอะไร รายละเอียดในนั้นเขียนอะไรบ้าง ลักษณะเป็นยังไง และได้มาตอนไหน

แม่แตนตอบทันทีว่า “แม่ได้มันมา ในวันเดียวกันที่ไปรับน้องกิ๊ฟมาเลยค่ะ ในนั้นเขียนชื่อแม่แท้ๆ ของเด็กด้วย ชื่อนงนุช อินทร์สุวรรณ และเขียนชื่อเด็กหญิงไว้ ซึ่ง สุชาติ เป็นคนตั้งให้ ‘สุกัญญา ยานีวงศ์’ แม่จำขึ้นใจ ลักษณะมันจะเป็นใบเล็กๆ บางๆ ประมาณ 1 ส่วน 4 ของกระดาษ A4 แต่ยังไม่ทันจะเอาไปแจ้งเกิด ใบนั้นก็หาย เพราะตอนนั้นเป็นช่วงที่พาน้องกิ๊ฟย้ายไปฝากคุณยายที่ จ.ตาก เลี้ยง เพื่อแม่จะได้มาทำงานที่กรุงเทพฯ แต่คุณยายก็ดันทำหาย ก็เลยไปแจ้งเกิดไม่ได้ กิ๊ฟเลยไม่มีบัตรประชาชนมาจนถึงทุกวันนี้”


ภาพจากอีจัน



อีเต้ย : แล้วเอกสารรับรองการเกิดใบนี้ล่ะครับแม่ แม่ได้มาตอนไหน แล้วตัวจริงมันหายไปไหน ทำไมมันถึงมีรอยลบแบบนี้

ภาพจากอีจัน


แม่แตน : ใบนี้มาเห็นทีหลัง ตอนที่สุชาติทำมันเปียกน้ำ แล้วเอามาผึ่งพัดลม แม่ก็ถามว่ามันคือใบอะไร แต่เขาก็โมโหใส่แม่ แล้วไล่ให้ออกไปที่อื่น ไม่ให้ยุ่งกับเอกสาร แม่ก็หาจังหวะตอนที่ สุชาติ เผลอ ก็แอบเอาไปถ่ายเอกสาร ไปให้กิ๊ฟเก็บไว้ตัวหนึ่ง ที่แม่ตัวหนึ่ง แต่มันก็สภาพเป็นแบบนี้แล้ว
สิ่งที่แม่กำลังพยายามบอก คือ สุชาติเขาเป็นคนโมโหร้าย แม่คะยั้นคะยอให้ไปทำบัตร แจ้งเกิดให้ลูกตั้งแต่ได้เด็กมาเลี้ยงใหม่ๆ เขาก็นิ่ง พอเร่งเขาก็โมโหใส่ตลอด บางครั้งถึงขั้นลงไม้ลงมือด้วย แม่เลยต้องทนเก็บกดมาตลอด ทำอะไรไม่ได้เลยค่ะ

ภาพจากอีจัน


เราคุยกันอยู่พักใหญ่ แม่แตนก็เล่าพลางเอารูปสมัยก่อนที่เก็บไว้มาให้ดู

ภาพจากอีจัน


อีเต้ย : ในภาพใบนี้ มีใครบ้างจ๊ะแม่
แม่แตน : จากซ้ายไปขวามือนะ เป็นสุชาติ ถัดมาเป็นแม่แตนเอง เจ้าหนูคนนี้คือกิ๊ฟตอนเด็กๆ ลูกชายของตาโรจน์ ยายทองสุข (คนที่ทำใบเกิดหาย) แล้วก็ยายถ่อม (ญาติของยายอ๊อด ตาเฉื่อย)
ในภาพนี้คนที่มีชีวิตอยู่ก็มีแค่ แม่ น้องกิ๊ฟ แล้วก็ยายถ่อมนี่แหละ ถ้ามีโอกาสแม่อยากจะขอให้อีเต้ยอีจันพาแม่ไปกำแพงเพชรหน่อย แม่ยังมีหวังว่าคนที่นั่นจะยังจำเรื่องนี้ได้แน่ๆ พาแม่ไปหน่อยนะ

คุยกันนานมาก ก็ได้ไทม์ไลน์การได้เด็กหญิงกิ๊ฟมาอุปการะจากปากแม่แตน แบบละเอียดยิบประมาณนี้ มีหลายจุดที่ยังพอมีหวังให้เราเดินต่อได้ ติดตามนะ เคสนี้ต้องค่อยๆ แกะ เบาะแสนิดๆ หน่อยๆ ก็ต้องมีหวัง ฮึ๊บ!


ข่าวที่เกี่ยวข้อง

ตอนที่4 เคส27 “กลับมา จุดเริ่มต้นอีกครั้ง”
ตอนที่4 เคส27 “กลับมา จุดเริ่มต้นอีกครั้ง”
ปิดเคส29 อีเต้ยอีจัน "พี่มีนาตามหาแม่ พลัดพราก 30 ปี"
ปิดเคส29 อีเต้ยอีจัน "พี่มีนาตามหาแม่ พลัดพราก 30 ปี"
ตอนที่9 เคส27 "เมื่อตัวเลือกที่มี...หมดลง"
ตอนที่9 เคส27 "เมื่อตัวเลือกที่มี...หมดลง"
ตอนที่8 เคส27 "แม่แตนขอจุดธูปสาบาน"
ตอนที่8 เคส27 "แม่แตนขอจุดธูปสาบาน"